به نام خدا

سلام

نیمه ی شعبان رو به تمامی هم وطنان عزیزم تبریک می گویم .

یه سوال داشتم اینکه خود مرگی یعنی چی ؟ هر کی جوابش رو می دونست حتما من رو در جریان قرار بده . البته این سوال از کتیبه های داریوش شاه روی کوه بیستون برایم پیش آمده :

داریوش شاه گوید ، مردی بود مغ ، گئوماتا نامی که برخاست و چنین گفت : منم بردیا ، پسر کورش و آنگاه مردم همه هم پیمان او شدند و آنگاه که او شاهی را گرفت ، کمبوجیه ( پدر بزرگ کورش کبیر ) به خود مرگی مرد .

بعضی ها می گن خود مرگی یعنی مرگ طبیعی ، اما بعضی دیگه می گن این یعنی اینکه کمبوجیه خودکشی کرده . حالا خدا می دونه . بگذریم ...

دوباره داریم به بهترین ماه سال نزدیک می شیم ، شهریور چه ما ه عزیزیست ... البته امسال انقدر به دلم نمی چسبه آخه تولدم هر سال روز گفتگوی تمدن ها بود اما امسال شب ضربت خوردن مولای متقیان امام علی (ع) هم هست پس بی خیال .

البته اینها تمام چیز هایی که می خواستم بگم نیست .

موضوع بحث من فرهنگ ایرانی است ، اینکه ما ایرانیان با فرهنگ و تمدن غنی که برای حفظ و نگهداری آن هزاران سال زحمت کشیده شده چرا باید با کارهای پوچ فرهنگ خودمان و وطنمان را در کل جهان زیر سوال ببریم ؟ باید الآن کارهای خیلی خیلی بزرگتری بکنیم این ما هستیم که آینده ی ایران را بوجود می آوریم این حق ماست که همه بفهمند ما کی بودیم ، اینکه دانشمندان این سرزمین بودند که خیلی فعالیت ها را در علوم فیزیک و ریاضی و خیلی علوم دیگر انجام دادند ولی به نام آمریکایی و اروپایی ها تمام شد چرا نباید کسی از گذشته ی باشکوه ما باخبر شود ، کافی است فقط کمی گذشته ی ایران متمدن را با گذشته ی کشور دیگری مثل مصر در همان زمان مقایسه کنیم ، فرهنگ و افکار مردم را مقایسه کنیم . کی میگه هم وطنان من خشن و بی رحم هستند ؟ اون وقتی که آمریکایی ها از گرسنگی همدیگر رو می خوردند و دست راست و چپشان رو هم تشخیص نمی دادند کشور ما متمدن ترین سرزمین بود همان وقتی که داریوش شاه ما از هندوستان تا مصر فرمانروایی می کرد و بردگی را برانداخت و به بدبختی مردم پایان داد و کتیبه های باستانی و آثار بجا مانده همه و همه شواهد حاکم بر این هستند . چرا ایرانیان که در آن زمان چنین شرایطی در مقایسه با کشورهای دیگر داشتند الآن باید به حرف رسانه های غربی گوش کنند و به خواست آنها عمل کنند ؟ چرا نمی خواهیم قبول کنیم آنها نمی خواهند ما پیشرفت کنیم ؟ چرا فکر می کنیم اونا خیلی ما رو دوست دارند و به صلاح ما حرف می زنند ؟ ما باید حالا به اونا ثابت کنیم کی بودیم ، کی هستیم و چگونه می خواهیم آینده ی سرزمینمون رو رقم بزنیم اگه ما نخواهیم فرهنگ خودما ن رو حفظ کنیم و نسبت به اون بی تفارت باشیم کی اون رو حفظ کنه ؟ پس زحمات گذشتگانمان چی ؟ مردان و زنان بزرگی که برای این سرزمین از جان و مال خودشان سرمایه گذاشتند آیا درسته به کارهای اونا پشت کنیم ؟ آیا درسته که اونا رو نادیده بگیریم ؟ چرا به خاطر چیز های بی ارزش ، ارزش و بزرگی خودمان رو زیر سوال ببریم ؟ ایران متعلق به ماست ، چرا از حق خودمان انقدر راحت بگذریم ؟ چرا چشمانمان رو خوب بازنمی کنیم و نمی بینیم پر فروش ترین کتاب اخیر آمریکا دیوان حافظ بوده ؟ یکی نیست به غربی ها بگه شما که از دیوان شاعر سرزمین ما استفاده می کنید چرا می خواهید در اداره ی امور کشور ما دخالت کنید ؟ شما به وضع کشور خودتان برسید تا مردمتان هر هفته علیه خودتان تظاهر نکنند . یکی نیست به اونا بگه شما که اینهمه کشور داری سرتون میشه پس چرا هر روز آمار خودکشی تو کشورتان بالاتر می ره و چرا روز به روز وضعتان بدتر میشه و سرزمینتون بیشتر به فساد کشیده میشه ؟ من به کشورم عشق می ورزم و برای موفقیت و پیشرفت آن نهایت تلاش خودم را بکار می بندم .این ما هستیم که باید نگرش دیگران رو نسبت به خویش عوض کنیم . حتی در زندگی شخصی خودمان و بدونیم اگه همه چیز دلخواه و به خواست ما نیست نباید تقصیر دیگران بندازیم و خودمان رو گول بزنیم ، باید خیلی از این مشکلات را در خودمان جستجو کنیم وقتی شرایط و موقعیت خودمان رو بدونیم بهتر می تونیم برای حل مشکلاتمون قدم برداریم .

داشتم با خودم فکر می کردم خوب نیست من فقط بازیگر کره ای بکشم یه جورایی حال خودم هم داشت بهم می خورد خواستم یه تحول اساسی بدم و پدرم رو بکشم . پدرم یه عکس داشت برای دوران نوجوانی هاش بود ، از بچگی از این عکس خیلی خوشم می آمد . طراحی بعدی هم در مرداد ماه سال پیش کشیدم یک بازیگر خیلی قدیمی است که خودم هم نمی شناسمش: