به نام خدا

سلام

بعد از تبریک سال نو به شما هم وطنان عزیز

فکر می کنم جای یک مطلب راجع به نقاشی تو وبم کمه :

به نظر من یک نقاشی خوب بیش از همه باید زیبا باشه ، باید زیبا دید و زیبا به تصویر کشید چشمان ما دروازه ی روح ما هستند وقتی یک نقاشی رو می بینیم به اون اجازه می دهیم از دروازه ی روحمون عبور کنه و به روحمون برسه روح ما زیبایی رو دوست داره وقتی یک نقاشی زیبا رو می بینه تازه می شه ، قد می کشه .

بعضی نقاشی ها هستند که به جای اینکه با روح ما سرو کار داشته باشند با مغر ما سر و کار دارند و بعد از عبور از چشمان ما اول می روند سراغ مغز ما و اونو در گیر می کنند من اسم این اثر ها رو نقاشی نمی گذارم ، نقاشی باید زیبا باشه اول باید روح ما از زیبایی یک نقاشی سیراب بشه بعد به مغز اجازه بده تا با دقت بیشتر اونو ببینه و ازش چیزی استنباط کنه یا چیز دیگری رو توش کشف کنه مثل نقاشی های استاد فرشچیان من وقتی اونارو می بینم اول از همه احساس خوبی بهم دست میده زیبا هستند و با زیباییشان روحم رو نوازش می کنند بعد از اون چیزهای جالبی نظرم رو به خودشون جلب می کنند چیزهایی که توی نگاه اول به نظر نمی رسند مثلا حیوانی که میان برگ ها مخفی شده یا ابرهایی که شبیه صورت انسان هستند و بعد به معنای نقاشی فکر می کنم البته این نظر من است که می تونه یادرست باشه یا نادرست من نقاشی هایی رو دوست دارم که اول زیباییش رو احساس کنم بعد معنی اش رو...

این اولین پرتره ای هست که من تو سال 1387 کشیدم ، البته حرف های بالا هیچ ربطی به این نقاشی نداره .